Home - Vechtdal TV

DALFSEN – “Hier wordt een sociale omgeving gecreëerd waar mensen zelf en met elkaar kunnen werken aan hun herstel en welzijn.” Zo vat Paul Roessen, interim-directeur van Saam Welzijn, samen waar het om gaat bij het ‘Huis van Dalfsen’. Maandag werd dit zogenoemde ‘zelfregiecentrum’ officieel in gebruik genomen.

Roesen en Peter ten Have, ervaringsdeskundige en opbouwwerker bij Saam, openden het pand door enkele cadeaudozen voor de ingang opzij te schoppen. Symbolisch voor ‘het doorbreken van muren’ waar mensen met een verslaving of andere structurele problemen in hun leven nog te vaak tegenaan lopen. Want de nieuwe voorziening wil vooral een laagdrempelige ontmoetingsplek zijn voor ‘mensen die sociaal, psychisch of financieel kwetsbaar zijn’, zoals het op de website www.huisvandalfsen.nl verwoord wordt.

Tijdelijke huisvesting

Het Huis van Dalfsen is een initiatief van betrokken Dalfsenaren, onder leiding van een opbouwwerker bij Saam Welzijn. De welzijnsorganisatie regisseert dit initiatief, in samenwerking met woonstichting VechtHorst, de eigenaar van de tijdelijke huisvesting. Het herstelcentrum is ondergebracht in het voormalige Gibo-gebouw aan de Pastoriestraat 1, recht tegenover de hoofdingang van zorgcentrum Rosengaerde. Dit gebouw staat op de nominatie om gesloopt te worden, maar de initiatiefnemers mogen er tot die tijd – in elk geval tot eind april volgend jaar – gebruik van maken. VechtHorst stelde het per direct voor dit doel beschikbaar toen bleek dat gesprekken over de eerste optie niet snel genoeg vorderden.

“We hadden onze zinnen gezet op de voetbalkantine van ASC, op tijdstippen dat de club deze zelf niet in gebruik heeft”, aldus Gert de Haan, een van de leden van de initiatiefgroep. “De club werkt graag mee, maar de bestemming van het pand is nu ‘sport’ en dat moet hiervoor worden omgezet naar ‘maatschappelijk’.” Die procedure loopt nog. In de tussentijd bood VechtHorst deze optie aan voor onmiddellijke ingebruikname. Zeker met de donkere winterdagen voor de deur leek dat de initiatiefgroep een gouden kans.

Als de procedure tot een goed einde wordt gebracht, kan de ASC-kantine later alsnog in gebruik genomen worden. Daarnaast spelen de initiatiefnemers al met de gedachte om het herstelcentrum dependances te geven in andere kernen van de gemeente, maar concreet zijn deze plannen nog niet.

Ontmoeting en gesprekken

Het ‘Huis van Dalfsen’ is vanaf deze week elke maandag- en woensdagmiddag van 13.00 tot 17.00 uur geopend. Er is dan ruimte voor ontmoeting en gesprekken met gelijkgestemden en welzijnswerkers van Saam Welzijn, die het project ondersteunen. Ook worden er activiteiten gepland, zoals creatieve workshops, samen koken en eten, themagesprekken, cursussen en trainingen en sport en beweging. Ook dat laatste is belangrijk, stelde Roessen. “Want je bent ook zelf verantwoordelijk voor een leefstijl die je mentaal en fysiek gezond maakt en houdt.”

‘Herstellen doe je zelf, maar niet alleen’ is het motto van het Huis van Dalfsen. Roessen stond in zijn toespraak stil bij drie uitgangspunten van de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo): “Eén: elke burger verantwoordelijk voor zijn eigen geluk en welzijn. Twee: Als dat moeite kost, kun je een sociale omgeving zoeken die je daarbij helpt. En drie: Als ook dát niet lukt, kun je ene beroep doen op de overheid. Dat is wat wij willen met het ‘Huis van Dalfsen’: een centrum waarin je zelf én met elkaar zoekt naar oplossingen die je geluk en welzijn bevorderen.”

Ervaringsdeskundige

Hoe belangrijk zo’n ontmoetingsplek is, werd duidelijk uit het verhaal van ervaringsdeskundige Peter Barendsen uit Rolde. Hij deelde op uitnodiging zijn verhaal om te onderstrepen hoe belangrijk een voorziening als het ‘Huis van Dalfsen’ kan zijn. Barendsen (68) was tientallen jaren verslaafd aan alcohol en drugs. “Zoiets gebeurt vrijwel nooit ‘zomaar’, er zit altijd een verhaal achter”, vertelde hij. “Een verslaving dient vaak om te verdoven, om dieper gelegen pijn weg te drukken. Het is heel dubbel: je voelt dat je naar de kloten gaat, maar je kunt het niet stoppen. Tenzij je op een gegeven moment een drastisch besluit neemt. Voor mij kwam dat moment rond mijn 34ste: ik was mijn werk kwijtgeraakt, was totaal vervreemd van de samenleving. Toen ik na drie dagen uit een coma ontwaakte, realiseerde ik me: ik kan linksaf de kist in of rechtsaf mijn leven op orde zien te krijgen.”

Hij kwam terecht bij een verslavingskliniek op Texel, waar hij ‘als mens bekeken werd’. “Dat was nodig, want ik herkende mezelf niet meer in de spiegel. Die was, figuurlijk gesproken, uiteengevallen in honderden stukjes. Ik zag voor me hoe ik moest proberen die stukjes weer aan elkaar te lijmen. Er blijven altijd barsten in zitten, maar dáár is het herstel begonnen. In je eentje kun je onmogelijk uit die poel van ellende komen. Ik moest weer leren lopen, leren denken en leren communiceren. Ontmoetingen en gesprekken met lotgenoten en andere begripvolle mensen hebben me daarbij enorm geholpen.”

Inmiddels is Barendsen al een jaar of twintig actief als ervaringsdeskundige in de geestelijke gezondheidszorg (GGZ). De laatste jaren neemt het eigen initiatief van burgers toe, constateert hij: “Ik zie het in heel Nederland gebeuren, dat mensen elkaar opzoeken en zelf zo’n groep beginnen. Ervaringsdeskundigen voegen iets toe; ze begrijpen wat iemand doormaakt. Ik gun elke gemeente, elk dorp, zo’n voorziening.”

Zowel bezoekers als vrijwilligers en organisatoren van activiteiten zijn op de openingstijden welkom in het Huis. Meer informatie over de doelstelling en de activiteiten staat op www.huisvandalfsen.nl.