Sukerbietenfeest feestelijk afgetrapt met ringsteken in Lemelerveld. “Het doet echt denken aan vroeger”
LEMELERVELD - Sukerbietenfeest feestelijk afgetrapt met ringsteken in Lemelerveld. “Het doet echt denken aan vroeger”
Het jaarlijkse Sukerbietenfeest in Lemelerveld werd gisteren groots afgetrapt met een activiteit die al decennialang een traditie vormt in het dorp: ringsteken. Honderden bezoekers verplaatsten zich naar de Dorpsstraat om het feest te aanschouwen.
Een bijzonder beeld voor wie richting de Dorpsstraat in Lemelerveld loopt: Onder het viaduct van de Deventerweg door zoeven niet alleen auto’s, maar ook paard-en-wagen voorbij. Dichterbij de straat staat de stoep met dranghekken tot de nok toe gevuld met toeschouwers. Een bomvol terras bij Café ‘t Hoekje kijkt toe naar de volgende wagen die alweer klaar staat voor de start.
Aan het begin van de Dorpsstraat staat een nieuwe wagen klaar om aan de race te beginnen. Twee gespannen ruiters kijken intent voor zich uit naar de bungelende ringen boven het parcours. De vrouw (ringsteekster), gekleed in prachtige rode jurk, houdt de lans (een zogeheten ‘steekstok’) alvast boven zich uit. De menner naast haar, in driedelig pak, slaat zijn zweepje tegen de bil van het paard. Het paard trekt meteen op, zijn hoeven klateren over de straat.
Ringsteken is een folkloristische traditie waarbij deelnemers op prachtig versierde wagens met paard en al een parcours afleggen, en ondertussen ook nog eens ringen van een bungelend touw proberen te steken. Dat lijkt misschien makkelijk, maar het is nog een hele kunst om op een hobbelige weg de ringen van nog geen 5 centimeter breed van hun plek te krijgen.
Zodra de wagen begint te rijden worden de blikken van de ruiters nog strakker. Terwijl de versierde koets met donkerrode wielen over de klinkers raast, houdt de vrouw de steekstok nog verder boven zich uit, de eerste ring komt steeds dichterbij. Met een snelle beweging prikt de vrouw de ring van het magneetje af. Tweede ring: lukt ook. De kar zoeft in een noodtempo langs een groep jongeren op bierkratten. De paarden hijgen. Nog een ring. Bij de laatste paal gaat het toch mis: de ring klettert op de straatstenen, maar wordt snel opgeraapt.
Iemand van de organisatie - met in koeienletters het woord “ringsteken” op zijn rug - gebaart de volgende wagen om richting het parcours te rijden. Ondertussen roept een vrouwenstem op de gigantische speakers de puntentelling om: “drie ringen voor Hans!”
Terwijl een kar met twee zwarte paarden en een prachtig paars bloemstuk op de achterkant voorbij zoeft, vertelt een vrouw op het terras dat ze hier al jaren komt. Haar dochter staat een eindje verderop foto’s te maken met haar iPhone. Zij is hier voor het eerst, vertelt ze.
De oudere vrouw is vooral fan van de kleding van de deelnemers. “Dat doet echt denken aan vroeger”, zegt ze lachend. Haar dochter vertelt dat moeder vroeger ook dol was op paardrijden. Samen juichen ze misschien wel het hardst als de koets dichtbij komt, en er weer een ring op een lans belandt.
Telkens onderbreekt de stem die de puntentelling doet de muziek met leuke feitjes over de paarden, of zelfs over de mensen die op de wagens zitten. “Deze mini pony’s lijken teer, maar ze zaten vroeger in de mijnen om te helpen slepen, ze hebben een machtig uithoudingsvermogen.” Of: “Hier ziet u Rick met zijn moeder Chantal.” Ze is overigens ook kritisch, zeker op deelnemers die te langzaam rijden. “Beetje tempo graag, anders krijgt u punten aftrek!”
- Bron: RTV Vechtdal