Nieuws

NIJMEGEN/ NIEUWLEUSEN – De Vierdaagse van Nijmegen eindigde vrijdagmiddag zoals gebruikelijk met de glorieuze intocht op de Via Gladiola in Nijmegen. Onder de ruim 43.000 deelnemers die het wandelevenement voltooiden, bevond zich ook RTV4-collega en radio- en tv-redacteur Evert Jan Pasman uit Nieuwleusen. Hij doet verslag van de (in)tocht.

“Een makkie”, zegt hij in een eerste reactie, terugblikkend op de vier keer (ruim) dertig kilometer die hij als 65-jarige deelnemer liep. “Dat geldt dan vooral voor de laatste dag, want eerlijk is eerlijk: de sfeer is dan zó goed dat je vanzelf wordt meegevoerd in het enthousiasme van alles en iedereen. Normaal gesproken: als je de eerste drie dagen voltooit, maak je die laatste dag ook wel vol. Tenzij je natuurlijk met een echte tegenvaller te maken krijgt, zoals een blessure.”

Cheerio en Baila baila

Dat enthousiasme ervaren de wandelaars zowel op de route, dus van de lopers, als van het publiek. “Zeker op die laatste dag staan er overal geluidsinstallaties, die het gekende Vierdaagse-repertoire laten horen: dit jaar vooral Cheerio en Baila baila baila. Je zingt mee, voert ondereg hele gesprekken met andere lopers en wordt langs de kant van de weg aangevuurd door het publiek. Mensen met megafoons, maar ook mensen die je snoepjes en appels toestoppen, je toejuichen en – zeker op de laatste dag – met borden langs de weg staan met de m eest originele kreten er op. Eigenlijk gaat het die laatste dag vanzelf.”

Negende keer

Pasman is niet onervaren als het aankomt op deelname aan de Nijmeegse Vierdaagse. na twee dagen wandelen. Hij liep hem acht keer eerder; op basis van zijn toenmalige leeftijd destijds respectievelijk 50 en 40 kilometer per dag. Omdat hij er een jaar of acht tussenuit is geweest, liep hij op zijn 65ste dit jaar voor het eerst mee met de 30-kiloemeterlopers. Overigens niet zonder een gedegen voorbereiding.

Ziet hij verschillen in de loop der jaren? “Je merkt dat het de laatste jaren steeds groter van opzet wordt. Dat zorgt voor sfeer en spektakel, maar het heeft at mij betreft toch ook een keerzijde. Voorheen was het gemoedelijker langs de kant van de weg. Er stonden vroeger veel minder hekken langs de route, zodat je voor je gevoel meer contact had met de toeschouwers. Nu staan er veel meer hekken, zeker in Nijmegen zelf op de slotdag. Er is veel meer reclame, de sponsors moeten een plekje hebben, en jongeren mogen niet meer op de middengeleiders staan, want die zijn nu afgesloten, in tegenstelling tot vroeger.”

Nog steeds een feest

“Kortom: het is allemaal een beetje grootser en zakelijker geworden. Maar het is nog steeds een feest, hoor. Je merkt dat bijvoorbeeld in Malden, waar mijn vrouw en ik ‘gelegerd’ waren als vertrekpunt. Op de slotdag was dat de plaats waar de lopers van de 30, 40  50 kilometer weer bij elkaar komen om gezamenlijk naar de Via Gladiola te gaan.”

Volgend jaar weer? Evert Jan denkt van wel. “Al was het maar omdat het de tiende keer is. Tot dusver krijg je steeds alleen maar en speldje. Dus ja, ik denk dat ik begin volgend jaar weer ga starten met de voorbereidingen.”