Tekst en foto's: Alfred Dorgelo

Eigen goal nekt Mariënberg in de slotfase

BEERZERVELD - Soms is voetbal kei- en keihard. Terwijl iedereen zich op een waterkoud Westerpark zich reeds had verzoend met een puntendeling tussen Mariënberg en de Esch sloeg het noodlot toe in extremis.

De Esch schoot nog één keer de bal hard voorlangs, het wegwerken leek een koud kunstje te worden maar Lars van der Veen raakte het leder volkomen verkeerd. In plaats van vrouwen en kinderen eerst belandde de derbystar kansloos achter Jelle Brinks. 2-3 voorsprong De Esch, even later over en sluiten. Hoe anders was het na dik 40 minuten in de eerste helft.

De thuisploeg leidde knap met 2-0 tegen een de Esch  Vlak voor rust schoot de voormalige 2e klasser de aansluitingstreffer tegen de touwen. Eerst kon Jelle de bal die dwars door de muur ging nog keren maar in de rebound moest hij ook zijn meerdere erkennen.

Het was zo sneu. Mariënberg werkte hard, ging volop in de strijd. Totaal niet compleet maar je merkte aan alles dat vanmiddag de punten achter zouden blijven in Mariënberg. Het zat niet mee. De Esch begon voortvarend aan het duel, zij hadden de eerste paar minuten de overhand. Maar enkele kansjes werden vakkundig om zeep geholpen door de Westerparkbewoners.

Rondom de eerste goal, met een zweem van buitenspel, schoot Brian Lamberink Mariënberg misschien een beetje tegen de verhouding de roodzwarten op 1-0. Nog geen minuut later drukte Wesley Willems prachtig af. Vanaf een meter of twintig schoot hij bijzonder fraai de 2-0 tegen de touwen. Dat was even krabben achter de oren voor onze gasten uit Oldenzaal. Dat hadden ze wellicht ook niet verwacht. Jammer genoeg maakten zij vlak voor rust de aansluitingstreffer, 2-1.

Na rust leek Mariënberg even bedolven te worden onder de dadendrang van de Esch. Ze kwamen vaker buurten dan ons lief in de zestienmeter van Jelle. De 2-2 bleef dan ook niet lang uit. Een scrimmage na een cornerbal leverde de gelijkmaker op voor de ploeg waar ze liever mosselen eten dan kersen… Vervolgens leek de wedstrijd in een soort van status quo te belanden. Beide ploegen wilden wel maar leken onbewust allebei tevreden zijn met het puntje, tot het slot van de wedstrijd aanbrak.