DEN HAM – Na maanden van voorbereiding konden cast en crew de theatervoorstelling KOBES (’n merakels spektakel) delen met de buitenwereld. De eerste uitvoering was zaterdagavond in Den Ham bij De Horst Vakantieverblijven. De cast met veel lokale spelers en musici kijkt tevreden op de try-out terug en vol vertrouwen naar de aankomende voorstellingen.

“Het ging als een speer. Geweldig mooi”, vat Annet Bakker samen. Zij stond niet alleen op de planken maar bekommerde zich ook om de kleding. “Er gingen misschien wat details mis, maar ik heb na afloop veel mensen gesproken en die hebben niets gemerkt. Wij zijn de afgelopen maanden met het stuk en het verhaal meegegroeid. Het publiek zag het voor het eerst en begreep het verhaal. Het is overgekomen zoals het is bedoeld.”

De voorstelling valt niet toevallig samen met het honderdjarig bestaan van Muziekvereniging Juliana. Kapper Kobes was, naast een heleboel andere dingen, ook een inspirator voor de muziekvereniging. Het verhaal dat nu op de planken wordt gebracht is niet alleen een eerbetoon aan de man, maar ook aan het dorp Den Ham en aan menselijkheid.

Debuut

De schrijvers van het stuk konden daarom een belangrijke episode niet achterwege laten: een busongeluk waarbij vier kinderen om het leven kwamen. “Als spelers vonden wij het belangrijk om dat verhaal te vertellen. Ieder van ons voelde zich daarvoor verantwoordelijk. Uit de reacties blijkt dat het gelukt is om het respectvol te brengen”, constateert Annet.

Een van de andere spelers is Elle Bosch. De negenjarige speelt in vijf scenes en maakt haar debuut op het toneel. “Het ging supergoed. Ik heb heel erg genoten. Ik ben er heel blij mee. Nee, het was niet moeilijk om de tekst te onthouden. Wij hebben veel geoefend.” Elle had geen last van spanning en vindt het niet moeilijk om voor bekenden te spelen. “Binnenkort komen schoolklassen kijken, dus mensen die mij kennen. Dat vind ik leuk om te doen.”

Nalatenschap

Het is eigenlijk jammer dat Kobes zelf de voorstelling niet mee maakt. Hij zou ongetwijfeld blij zijn om te zien dat de acteurs minimaal twee keer per week samenkwamen en dat mensen als Annet ook hetzelfde aantal keren bezig was met de kleding. Dat allemaal voor het dorp. “Wanneer wij begonnen zijn?”, zegt Annet twijfelend. “De tijd is zo snel gegaan, dan moet ik even op de kalender kijken. Ja, hier heb ik het. De audities waren half mei.”

En Kobes zou vast trots zijn geweest dat kinderen zich dankzij zijn nalatenschap kunnen ontwikkelen. De moeder van Elle geef aan dat zij haar dochter op een andere manier leert kennen. “Zelfverzekerd. Mooi om te zien hoe zij zich ontplooit. Zij wil hier graag mee verder.”

De voorstelling wordt nog de komende twee weken gespeeld. Kaarten zijn verkrijgbaar via www.theaterkobes.nl